با عرض تبریک فرخنده روز غدیر ، تضمین زیر را به روح پرفتوح مولانا تقدیم می کنم :
کیست مولا ؟ آنکه انگیزد تو را برفروزد گوهر جان تو را
کیست مولا ؟ آنکه جوشد چشمه را بر خروشاند ضمیر خفته را
کیست مولا ؟ وامدار عشق تو کو بود زیباترین سرمشق تو
کیست مولا ؟ صافی سر وجود کو بود خال لب صاحب سجود
کیست مولا ؟ علت تحریک تو راز جوش و کوش و هم تحریر تو
کیست مولا ؟ آنکه سرشارت کند وارهاند بند و سردارت کند
کیست مولا ؟ آنکه جاری سازدت از غل و زنجیر عاری سازدت
کیست مولا ؟ آنکه بیمارت کند نی که آزارد ، بیدارت کند
" کیست مولا ؟ آنکه آزادت کند بند رقیت ز پایت وا کند "
کیست مولا ؟ واگسسته از خودی وانهاده هوش و غرق بیخودی
کیست مولا ؟ خانه خم ، جام می دل همه سودای ساز و سوز نی
الف . مشعل
قربانی و خلاقیت
«به انگیزه عید قربان»
بازخوانی داستان آدم و رازیابی قصه هبوط نشان می دهد که شدن کمال گرایانه انسان و فعلیت معنویت او، به شرط گذر از مجری دنیای ماده امکان پذیر است.
با توجه به ویژگی های دنیای ماده که دنیای ظلمت و کثرت و مشقت است، این نکته روشن است که گذرگاه ماده، گذرگاه رنج و زحمت و خطر است. به گفته امام علی -ع- "فاهبطه الی دار البلیه= خداوند آدمی را به دنیای آزمون و خطا فرود داده، پیاده کرده و خانه داده است."
گشت و گذاری در موارد استعمال کلمه "بلاء" و کلمات هم خانواده در ادبیات دینی و قرآنی نشان می دهد که: